Załóż konto Nie pamiętam hasła

Menu

 

Ankieta

Zabytki

 

MIELEC
 
Kościół parafialny p. w. św. Mateusza.
Wzniesiony pod koniec XVII wieku, odnawiany przed 1762 rokiem oraz w czasach współczesnych, częściowo poddawany licznym przebudowom (w latach 1792 - 1795, 1877 - 1878 oraz w 1924 roku) kościół p. w. św. Mateusza zbudowany został na planie krzyża. Jego ramiona stanowią postawione przy wschodnim przęśle nawy dwie kaplice: św. Anny i Serca Pana Jezusa od północy oraz Matki Boskiej Różańcowej od strony południowej. Po bokach szerokiego portalu wejściowego widnieją dwie wnęki, w jednej z nich stoi kamienna późnobarokowa rzeźba przedstawiająca św. Piotra.
 
Filialny kościółek św. Marka.
Filialny kościółek św. Marka jest dawną kaplicą cmentarną św. Michała, wzniesioną pod koniec XVIII wieku na byłym cmentarzu grzebalnym. Zbudowana w stylu barokowym, murowana i potynkowana , salowa świątynia wznosi się na planie prostokąta. Oprofilowany szczyt zdobiony w spływy i barokowe rzeźby przedstawiające św. Marię Magdalenę i św. Hieronima, stanowi zwieńczenie ściany fasady.
 
Dworek Suchorzewskiego.
Wybudowany około 1830 roku, dawny dworek Suchorzewskiego, mieści obecnie w swoich wnętrzach aptekę. Zniszczony w czasie wojny, a odnowiony w 1945 roku, murowany i potynkowany, parterowy budynek przedstawia sylwetkę klasycystycznego dworku postawionego na planie wydłużonego prostokąta.
 
Secesyjna kamienica.
Secesyjny budynek z ryzalitem na osi fasady, u góry którego wznosi się balkon oraz narożny dom, wybudowany w latach trzydziestych XX wieku stanowi piętrowy budynek z mieszkalnym poddaszem, wzniesiony według projektu Stanisława Weryńskiego. 
Narożnik budowli wzbogacony został o wieloboczny ryzalit z loggią, nad którym wznosi się fantazyjne zwieńczenie budynku w kształcie wieży - hełmu.
 
Dawny budynek Rady Miejskiej.
Trójarkadowy, wsparty na dwóch kolumnach wgłębny portyk poprzedza neogotycką budowlę, mieszczącą niegdyś w swych wnętrzach siedzibę Rady Miejskiej. Pochodzący z 1909 roku, budynek postawiony według projektu Jana Ostoi-Stobnickiego jest rozległym obiektem, skrywającym w swoim wnętrzu, wzorowany na malarstwie Jana Matejki, fryz z wizerunkami polskich władców, autorstwa Konstantego Niemczykiewicza (Sala Królewska).

Dom przy ulicy Jedernego z 1900r. - obecnie muzeum.
Przy ulicy Jadernego, wznosi się wybudowany około 1900 roku dom, będący obecnie własnością Muzeum. Na tyłach budynku, stanowił pierwotnie zakład fotograficzny Augusta Jadernego.
 
Pałac Oborskich.
Eklektyczny pałacyk wznoszono w dwóch etapach. Z roku 1860 pochodzi zachodnia część obiektu. W 1890 roku, budynek wzbogacił się o część wschodnią. Pałacyk Oborskich stoi w otoczeniu parkowych drzew, stanowiących niegdyś staranną kompozycję, zaplanowaną w początkach XIX wieku. Wówczas to, park sięgał od zachodu i południa do skarpy, za którą rozciągały się mokradła. Pod koniec XIX wieku założenie ogrodowe przekształcono w park krajobrazowy. Dzisiaj pokryte asfaltem alejki oraz niewielkie, rytmicznie sadzone drzewa nie przypominają wyglądem pierwotnego parku.
 
PRZECŁAW - Jedna z najstarszych osad w dorzeczu dolnej Wisłoki, której historia sięga aż do czasów rzymskich. Na górującym nad doliną rzeki wzgórzu, znaleziono ślady osadnictwa pochodzące z tego właśnie okresu.
 
     Kościół parafialny p. w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii.
Kościół p. w. Wniebowzięcia Najświętszej Panny Marii powstał w latach 1881 - 1885, z fundacji Stanisława Reya, będącego właścicielem dóbr przecławskich. Oprócz jednolitych stylowo, neogotyckich sprzętów, wnętrze jednonawowej świątyni wypełniają: łączący prezbiterium z zakrystią kamienny portal z 1 połowy XVII wieku, pochodzący z XVII wieku ale gruntownie przemalowany w XIX stuleciu obraz Matki Boskiej Różańcowej ze św. Dominikiem i Różą oraz kilka szesnastowiecznych epitafiów.
 
Kaplica św. Bernardyna ze Sieny. 
Dzisiejsza kaplica wzniesiona przez braci Muniaków jest trzecią budowlą tego samego typu, wzniesioną w tym samym miejscu. Pochodząca z roku 1858 kaplica zastąpiła swoje poprzedniczki z roku 1450 oraz z 1786. Postawiona na planie prostokąta, skromna architektonicznie bryła skrywa w swym wnętrzu cenne zabytki, na które składają się - pochodzący z XVII wieku ołtarzowy obraz przedstawiający św. Bernardyna, datowane na 2 połowę XVIII stulecia malowane przedstawienie św. Antoniego z Dzieciątkiem oraz ustawione u stóp ołtarza dwie późnogotyckie rzeźby przedstawiające Chrystusa Zmartwychwstałego (koniec XV wieku) i Matkę Boską Bolesną z Grupy Pasji (początek wieku XVI).
 
Pałac Rejów.
Historia budowli sięga XV wieku, kiedy to w miejscu obecnych murów stał otoczony ziemnymi wałami, drewniany dwór należący do Stanisława Ligęzy. Stary budynek o jednopiętrowym układzie architektonicznym, z zachowaną do czasów obecnych arkaturą renesansowej attyki jest głównym korpusem budowli, do której w późniejszym okresie dobudowano boczne parterowe przybudówki z rozległymi tarasami oraz dwupiętrową wieżę. Neogotycki przedsionek prowadzi do wnętrza zamku o bogatej dekoracji. Wnętrze skrywa drewniane, neogotyckie portale, sale zdobione drewnianymi boazeriami, polichromiami czy dekoracjami stiukowymi. Zamek znajduje się w parku o szesnastowiecznym rodowodzie. Wówczas to, pałacowy park składał się z regularnych kwater, które zbiegiem czasu przekształcono. Przedłużając w 1805 roku kwatery ogrodowe, zasadzono lipowe aleje i urządzono zalew z wyspą. Dzisiaj skromne pozostałości parku są tłem dla pięknego pałacu.
 
RADOMYŚL WIELKI - Miasto w Kotlinie Sandomierskiej, prawa miejskie uzyskało staraniem Mikołaja Firleja w 1581 roku, w oparciu o dokument lokacyjny Stefana Batorego. Miasto i gmina Radomyśl Wielki ma bogatą przeszłość historyczną, szczyci się XVI wiecznym rodowodem, nie posiada niestety wielu zabytków ponieważ wielkie i częste pożary zniszczyły w ciągu wieków drewnianą zabudowę.
 
Kościół parafialny p. w. Przemienienia Pańskiego.
Późnobarokowy kościół p. w. Przemienienia Pańskiego z 1779 roku, powstał w miejsce wcześniejszego obiektu, fundacji Mikołaja Firleja, z roku 1599. Murowany budynek o cechach bazylikowych, w latach 1925 - 1935 został częściowo przekształcony.  Ponad głównym wejściem świątyni widnieje tablica erekcyjna z 1784 roku. Wnętrze kościoła stanowi wyposażenie pochodzące z XVIII i XX wieku.
 
Dawna szkoła parafialna. 
Budynek dawnej szkoły parafialnej z 2 połowy XVIII wieku postawiony został na planie prostokąta.
 
Zabytkowa figura Matki Boskiej z Lourdes w Rynku z XIX w.
 
Kościółek w Wólce Plebańskiej z 1873 r.
 
RZEMIEŃ - wieś położona na bagnistym terenie, przed wiekami wydobywano tu rudę darniową, służącą do produkcji żelaza
 
Zespół pałacowo-parkowy.
W pierwszej ćwierci XV wieku wzniesiono murowaną wieżę otoczoną wałami. W 1616 roku fortalicję zakupił Stanisław Lubomirski, rozbudowując w 1630 roku czworoboczne obwałowania ziemskie. Od 1710 roku często zmieniała swych właścicieli, by w pierwszej ćwierci XIX wieku na dobre opustoszeć. Pierwotnie zamek posiadał tylko jedną bramę, umieszczoną w kurtynie północnej, do niej zaś prowadził przerzucony nad fosą zwodzony most. Także wałami otoczone było usytuowane na osi przedzamcze. Zamek z okrągłą basztą i loggią znajduje się w rozległym krajobrazowym parku, zajmującym powierzchnię 15,4 ha. Na jego terenie istnieją stawy rybne oraz kanał wodny.
 
GAWŁUSZOWICE
 
Kościół parafialny pod wezwaniem św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Gawłuszowicach. 
Obecny kościół parafialny jest trzeci z kolei. Został zbudowany z drzewa modrzewiowego w 1677 r. Jest jednonawowy.
 
ŁYSAKÓW - układ przestrzenny wsi z 1386 roku.
 
Pozostałości fortyfikacji tzw. kopce szwedzkie z XVII wieku.
 
Figura przydrożna, posąg Św. Jana Nepomucena, kamienna z 1725 roku.
 
CZERMIN - układ przestrzenny wsi - XIII wiek.
 
Kościół parafialny pod wezwaniem Św. Klemensa, murowany - 1630-1650 r.
 
Dzwonnica murowana z 1655 r. i ogrodzenie z kaplicami murowanymi z XVII wieku.
 
Kaplica cmentarna murowana z 1750 roku i relikty nagrobków z XVII wieku.
 
Zespół przestrzenny dawnej kolonii niemieckiej wraz z murowaną i drewnianą zabudową.
 
Kopczyk ku czci poległych za wiarę i ojczyznę w 1655-1656.
 
TRZCIANA - układ przestrzenny wsi z 1386 roku.
 
Wiatrak, właściciel Jan Grzelak, drewniany z 1889 roku (zachowany pełny mechanizm).
 
Wiatrak, właściciel Janina Samborska, drewniany z połowy XIX wieku.
 
TUSZÓW NARODOWY
 
Dom urodzin generała W.E. Sikorskiego w Tuszowie Narodowym
Dom w którym urodził się generał W.E. Sikorski, staraniem gromady Tuszów Narodowy, został wybudowany w 1869 roku z przeznaczeniem na szkołę i mieszkanie dla nauczyciela. W 1881 roku przybył tutaj Tomasz Sikorski - ojciec przyszłego generała, z żoną i dwójką dzieci i objął posadę w tutejszej szkole. 20 maja 1881 roku w tym domu urodził się Władysław jako trzecie z kolei dziecko Tomasza i Emilii. Od 1904 roku, po wybudowaniu nowej szkoły w Tuszowie Narodowym, do 1973 roku, budynek ten był siedzibą Urzędu gminy tuszowskiej, następnie mieścił się tutaj Bank Spółdzielczy, Urząd Pocztowy i Biblioteka. W 1987 roku budynek wraz z działką przeszedł na własność biblioteki i od 1988 roku rozpoczął się jego remont kapitalny, trwający do lipca 1990 roku. 26 sierpnia 1990 roku budynek został oficjalnie otwarty, poświęcony i oddany do użytkowania. Mieści się w nim Gminna Bibliotek a Publiczna i utworzona przez bibliotekarzy Izba Pamięci Generała Sikorskiego.
 
Figury św. Jana Nepomucena
Figury umieszczono głównie przy rowach, mostach, stawach. Na szczególną uwagę zasługują figury znajdujące się w Czajkowej z 1896 roku, Maliniu z XVIII wieku, Józefowie z XIX wieku. Ich wykonawcami byli mieszkańcy poszczególnych wiosek, miały za cel chronić wioskę przed kataklizmem powodzi.
 
JAŚLNY
 
Symboliczna Góra św. Anny w Jaślanach
Na górze tej do 1902 roku stał zabytkowy kościół z 1630 roku, arcydzieło barokowej architektury. W 1902 roku kościół został rozegrany i sprzedany, za zgodą miejscowego proboszcza, który pieniądze ze sprzedaży, przeznaczył na wykończenie nowego murowanego kościoła. Na tej górze Jan z Osieka przy pomocy mieszkańców w 1630 roku wybudował drewniany kościół pod wezwaniem św. Anny. Dzisiaj odnajdujemy tutaj jedynie kilka głazów z dawnej budowli, a na samym szczycie w 1988 roku został umieszczony drewniany krzyż.
 
SARNÓW
 
Ślady po dawnym cmentarzu protestanckim w Sarnowie
Cmentarz po II wojnie został zniszczony przez miejscową ludność.
 
Kościół w Sarnowie
Obecny kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sarnowie zbudowany został w 1833 roku jako zbór protestancki dla kolonistów niemieckich tzw. "Holendrów". Przejęty i poświęcony w 1942 roku. Ołtarz główny ma fragmenty barokowej snycerki z 2 połowy XVIII wieku. Ołtarze boczne św. Józefa i Najświętszej Marii Panny - dzieła sztuki ludowej, wykonane w latach powojennych. Warto podkreślić, że wykonawcą ołtarza św. Józefa wraz z namalowaniem obrazu był Mieczysław Dudzik - znakomity rzeźbiarz, artysta ludowy, który mieszkał na granicy Czajkowej i Babul.
 
DĘBIAKI
 
Młyn wodny w Dębiakach z XIX wieku          
W okresie XX-lecia międzywojennego młyn zakupił radca mecenas Edward Winsch - pracownik ministerstwa w Warszawie, a po jego śmierci przeszedł w ręce syna Andrzeja zamieszkałego w Krakowie. Od lat 70-siątych młyn jest nieczynny i uległ zniszczeniu.
 
 

Facebook

 



Kalendarium

Maj

poprzedni| następny
Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
  01 02 03 04 05 06
07 08 09 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      
zobacz wszystkie

Newsletter

Chcesz byś powiadamiany o nowościach w serwisie? Zapisz się na nasz newsletter.

hej.poezja

 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

Informator Kalendarium Galeria Katalog firm Ogłoszenia Forum Dodaj info
  
Portal: REDAKCJA Współpraca Reklama Kontakt Polityka Prywatności - REGULAMIN
Copyright hej.mielec.pl 2007-2011 Wszystkie prawa zastrzeżone Realizacja: ideo Powered by: CMS Edito